Léonthine Van Wassenhove: een huis vol kamers, adem en vuur
Léonthine Van Wassenhove bouwt werelden. Niet met bakstenen, maar met verbeelding, lichamen, stemmen en stilte. Haar werk is een huis, een plek waar verhalen wonen, waar mensen thuiskomen en waar creativiteit mag ademen.
Huis Léonthine ontstond uit een verlangen om haar projecten niet langer enkel in haar hoofd te dragen, maar hen een bestaansrecht te geven. Een dak boven hun hoofd. Een plek om te rusten, te rijpen en opnieuw te beginnen. Zoals een hart dat klopt in verschillende kamers, zo leven haar projecten elk met een eigen ritme, maar onder één dak.
Ze droomt van een huis met een tuin: verwilderd, magisch, vol seizoenen. Een plek waar ze zich kan terugtrekken en waar gasten welkom zijn wanneer het juist voelt. Want thuis is voor haar niet enkel een plek buiten zichzelf, maar ook een innerlijke ruimte: een ademhaling waarin alles wat beweegt samen mag leven.
Als Léonthine zelf een kamer zou zijn, dan zou ze extravagant zijn: roze, zwart, groen en luipaardmotief, een jungle van planten, een zetel vol dromen, een boekenkast als universum, verborgen laden met dagboeken en een kast vol pantoffels. Een kamer vol extremen en zachtheid, verrassing en rust. En altijd plaats voor dieren: Bonnie, haar hond en de kat, en anderen die zich overal thuis mogen voelen.
Theater werd voor Léonthine geen hobby, maar een noodzakelijkheid. Een manier om de wereld te begrijpen en tegelijk te bevragen. Een creatief verzet tegen verwachtingen en verplichtingen, tegen de rat race van het leven.
Theater verbindt haar met haar binnenwereld: met de innerlijke monoloog, met gevoelens die woorden zoeken, met fantasieën die zichtbaar willen worden. Samen creëren fascineert haar, omdat fantasie onzichtbaar is, tot ze gedeeld wordt. Dan ontstaat een nieuwe wereld, grenzeloos, levend, gezamenlijk gedragen.
Als kind verdween ze al in verkleedkleren, decors en personages. Ze ontdekte hoe een rol spelen ook een manier is om mens te worden. Door jarenlang werken met jongeren en volwassenen blijft haar eigen fantasiewereld groeien, gevoed door anderen, door ontmoeting, door het voortdurend veranderen van perspectief.
Ook het leven zelf vormt haar: verlies, donkerte, schaduw. Ze omarmt de nacht als deel van de schoonheid, en de schoonheid als iets met schaduwkanten. Haar werk beweegt tussen die uitersten, steeds op zoek naar de grens waar licht en donker elkaar raken.
Hoe ouder ze wordt, hoe meer Léonthine een begeleider wil zijn. Geen oplegger van regels, maar een gids die ruimte opent. Ze zoekt naar een manier van werken zonder oordeel, waarin onderzoek en groei mogen gebeuren, waarin mensen hun eigen pad kunnen volgen.
Vrijheid is bij haar geen concept, maar een praktijk: aanwezig zijn, luisteren, ruimte laten.
Nieuwe kamers ontstaan.
Benieuwd naar de nieuwste kamer in het Huis? Ze groeit stilaan, krijgt vorm en draagt de naam “Zenthousiast”. Misschien landt ze wel in kamernummer 11: een getal met een zachte, spirituele echo.
Een rustkamer voor yoga, meditatie en verstilling. Een veranda, een tuin, een terras waar ideeën kunnen uitwaaien en frisse lucht vrij spel krijgt. Een plek waar creativiteit ademt, waar zon en regen even welkom zijn.
Ze droomt van een huis waar druk en verwachtingen mogen oplossen. Een veilige ruimte waar je luistert naar wat in je leeft, en dat zonder oordeel naar buiten mag komen.
Huis Léonthine is een levend organisme. Het groeit, ademt, verandert. Een plek van vuur en stilte, van spel en rouw, van verhalen en rust. Een huis waar creativiteit geen product is, maar een manier van leven.
Huis Léonthine staat nooit volledig dicht. Er is altijd een raam open, een deur op een kier, een kamer die wacht op een nieuwe ontmoeting.
Léonthine werkt graag samen met mensen en organisaties die geloven in de kracht van verbeelding, spel en eerlijkheid. Of het nu gaat om een voorstelling, een evenement, een vertelproject of iets dat nog geen naam heeft: als het voelt als een match, is er altijd ruimte voor een gesprek.
Neem gerust contact op. Wie weet welke kamer er samen gebouwd wordt.
Hoi, ik ben Mila , een vrolijke, creatieve, goedgezinde Goestedoender. Vanaf de eerste dag dat ik bij de Goestedoenders binnenwandelde om Léonthine te helpen, ben ik mijn hart daar verloren.
De Goestedoenders, dat is familie voor mij.
Ik word er gelukkig van, en ik verdwaal zo graag met de jongeren in hun fantasiewereld.
Als studies volg ik een dramaopleiding in Brussel en voel nu al dat theater de rode draad in mijn leven wordt.
Dus ja… ik ben een echte Goestedoender.
Thomas schrijft , speelt en registreert muziek en woorden. Dit doet hij het liefst met oude orgeltjes en vergeten apparatuur. Met Léonthine deelt hij plezier in het spontane, het liederlijke en het imperfecte.
Hij maakt ook een podcast met imperfecte mensen in de Gevangenis van Antwerpen -Radio Begijnenstraat- en speelt in kleurrijke groepjes zoals Theegezin en Sous Couche.
Stan beweegt zich tussen muziek en spel.
Met een achtergrond in jazz en lichte muziek werkt hij vrij tussen genres, met piano als vertrekpunt.
Als muzikant en acteur — een echte goestedoender — creëert hij soundscapes en zoekt hij naar aandacht, verbeelding en het moment: groot, kaal en aanwezig.
Whatup what whatupp, Ik ben Winter, trotse goestegever sinds 2021. Ik heb een 7de jaar gedaan in podiumkunsten en studeer momenteel Sound Design aan het Ritcs. Daar buiten nog hier en daar wat theater projectjes gedaan, zowel voor Léonthine als daar buiten.
Coucouuu, ik ben Janou, een twintigjarige Gentenaar die momenteel even is uitgeweken naar Brussel. Daar studeer ik filmproductie aan het RITCS, want naast mijn grote liefde voor theater, is ook mijn passie voor film groot! Zolang ik maar mooie verhalen kan creëren met inspirerende mensen.